Marokkaanse vrouwen niet langer beschimpt vanwege het aanvragen van een scheiding

Volgens het ministerie van justitie, bereikte het aantal aanvragen voor scheidingen in 2011 56.196 zaken. Geschat wordt dat in 59% van de gevallen de vrouw het verzoek heeft ingediend. De belangrijkste redenen voor vrouwen om hun huwelijk te beëindigen zijn onvoldoende financiële ondersteuning, fysiek misbruik, gebrek aan communicatie of zinnelijke ontevredenheid. Diezelfde statistieken laten zien dat Marokkaanse vrouwen minder beschaamd zijn om een scheidingsverzoek in te dienen. Veel vrouwen worden nu wel door rechtbank serieus genomen als ze tegen de familierechter verklaren dat ze zinnelijkniet tevreden zijn met hun partners.

Aboubakr Harakat, een Marokkaanse seksuoloog en psychotherapeut legt uit: “de Marokkaanse vrouw is niet langer slechts een zinnelijkobject. De zinnelijke ontevredenheid is een bron van huwelijkse problemen die tot scheiding kunnen leiden.”

Het lijkt erop dat Marokkaanse vrouwen steeds minder zinnelijke problemen, geldkwesties, communicatiemoeilijkheden en fysiek misbruik lijken te tolereren. Voor Marokkaanse echtparen zijn de bemoeienissen van de schoonfamilie aangaande problemen binnen het huwelijk nog altijd een van de grootste oorzaken van huwelijksproblemen. Het aantal scheidingsaanvragen steeg van 55.225 in 2009 tot 56.016 in 2010. Khadija Rouggany, een advocaat in Casablanca en een consultant voor huwelijksproblemen legt uit: “We kunnen geen aannames doen over de stijging van het aantal scheidingsaanvragen in Marokko totdat een grondig empirisch onderzoek wordt uitgevoerd.”

De advocaat voegt daaraan toe dat de mannelijke heerschappij nog steeds diep verankerd is in de Marokkaanse maatschappij. Volgens haar “wil de Marokkaanse man ironisch genoeg een financieel zelfstandige vrouw maar geen intellectueel zelfstandige vrouw. In de praktijk wil hij dus geen zelfstandige, autonome vrouw.”

Mevrouw Rouggany legt uit dat veel echtparen scheiden als ze zich realiseren dat ze hun families niet kunnen onderhouden, zeker met de sluimerende werkloosheid en een onzeker inkomen.

In een interview met het Marokkaanse weekblad la Vie Eco, voegt een andere advocaat daaraan toe dat het normaal is geworden voor echtgenoten om een reden te vinden om het huishouden te verlaten om zo hun verantwoordelijkheden, zoals scholing en alimentatie voor de kinderen te kunnen ontlopen.

Desalniettemin blijft in patriarchale samenlevingen zoals die van Marokko aan scheiding een sociaal stigma kleven. Mevrouw Haya Bouffarrachen, de voorzitter van de Marokkaanse organisatie voor familiegelijkheid en tevens een consultant voor sociale ontwikkeling stelt dat “De status van de gescheiden vrouw in Marokko is niet iets om naar uit te zien. Ondanks enkele voordelen is een scheiding in een Marokkaans echtpaar geen bevrijding voor de vrouw in kwestie. Integendeel, het is het begin van een ware beproeving.”

Inderdaad worden gescheiden vrouwen in Marokko vaak gezien als een bedreiging voor de sociale normen, omdat ze niet onder de controle van een man of mannelijk familielid staan. Ondanks het streven naar geslachtsgelijkheid moeten gescheiden vrouwen nog steeds opboksen tegen sociale stigma’s en strenge morele verantwoording voor hun daden.